A CIG saca peito polos logros doutros

Anda por aí a CIG distribuíndo un comunicado na Xunta de Galicia sobre unha sentenza do Tribunal Supremo na que se di que o cómputo dos permisos (matrimonio, falecemento, nacemento de fillos, etc.) prodúcese a partir do primeiro día laborable e non a partir do feito causante cando este día non é laborable.
Pois ben, esta sentenza foi conseguida pola CGT nun procedemente ao que se adheriron a UGT e CCOO, e non a CIG. Non consideramos importante que a CIG non se adherira (non sempre se pode estar a todo), pero si nos abraia que esta organización, nos seus comunicados, non mencione nin siquera a aqueles que o conseguiron que, neste caso, é a CGT.
En fin, para @s que estean interesad@s, deixamos a ligazón no que figura a sentenza en cuestión.

Sobre a suba salarial

Parece que está a piques de asinarse, por parte dos sindicatos habituais, o acordo da suba salarial dos empregados públicos para os próximos tres anos. Intentamos aquí explicar os puntos do acordo, sempre a expensas de que non haxa cambios na asinatura final:

a) As retribucións subirán nun tramo fixo un 1,75% este ano, un 2.25% o ano 2019 e un 2% no ano 2020.
b) Haberá un tramo variable en función do Produto Interior Bruto. Se se mantén dentro do fixado por Bruxelas, habería unha suba do 0,25% o ano 2019 e o 1% o ano 2020.

Máis oposicións

No DOG de onte publícanse convocatorias para diversas escalas especiais da Xunta de Galicia. Tamén están as convocatorias para os corpos xerais na quenda de promoción interna.
Para ler as convocatorias, picade aquí.

Oposicións no DOG

O DOG de hoxe publica varias convocatorias de oposicións (de corpos xerais, de corpos especiais e de laborais), cada unha con características especiais.
As de corpos xerais convócanse de acceso libre, coa circunstancia de que as prazas que non se cubran da quenda de discapacidade non se acumulará ás primeiras. Polo tanto, estas prazas se perderán e quedarán vacantes.
As de corpos especiais si teñen promoción interna.
No caso dos laborais, as prazas que non se cubran de discapacitados si se engadirán ás prazas xerais.

Como case cada ano, o paternal goberno da Xunta publicou unha nota, pola que se modifica a xornada de traballo dos días 13 e 14 de febreiro. Como sempre tamén, os que xa teñen como festivo o día 13 son discriminados e redúceselles menos o tempo de traballo.
¡Qué buenas son las madres teresianas...!

A voltas coa suba

Cristóbal Montoro anunciou que está disposto a aceptar unha suba salarial para os empregados públicos do 1,5% para o ano 2018, o 1,75% o 2019 e o 2% o ano 2020. Tamén di que os salarios subirán adicionalmente o 0,25% no 2018 e o 0.50 no 2019 e o 2020 se se cumple a previsión do Produto Interior Bruto. Se a suba do PIB supera en catro décimas a previsión, a suba adicional sería do 0,50% no ano 2018 e o 0,75% nos anos 2019 e 2020. Finalmente, se se cumple o obxectivo de déficit en 2020, subiráse outro 0,50%.

Os soldos deben esperar

Publica o DOG de hoxe a Lei de orzamentos de Galicia para o ano 2018 e, como era sabido, o incremento das retribucións para o eprsoal da Xunta é inexistente. Eso sí, nunha disposición adicional figura que, de subir as retribucións a Administración Central, a suba na Xunta sería automática e na mesma porcentaxe.

Ë indignante xa non só que a suba vaia ser ridícula (entre o 1 e o 1,5% de suba), sen recuperar o poder de compra perdido non últimos anos, senón que ademáis esteamos suxeitos aos vaivéns políticos  e que a falta de presupostos nunha administración serva como coartada para demorar o pago desa mínima suba. Desde a CGT esiximos que se suban os salarios xa e que se fagan recuperando o perdido nos últimos anos. Calquera outra medida é inxusta e insultante.

Os agasallos de Nadal do Estado español en materia de dereitos sociais

Negación del Derecho Humano esencial a la protección de la Salud.

Negación del Derecho Humano a un salario mínimo suficiente.

Negación del Derecho Fundamental a la Huelga

Tres decisiones muy graves, que han sido adoptadas por el “estado español” a través de sus distintos poderes:
La primera, la negación de la asistencia sanitaria universal a las personas migrantes “sin papeles” adoptada por el Tribunal Constitucional, que tira abajo el decreto de la Generalitat del País Valenciá.
La segunda, la negación de un Salario Mínimo digno y suficiente, al cerrar un “pacto social” entre el Gobierno, Patronal y Sindicatos del régimen (CC.OO y UGT), fijando el mismo muy por debajo de las necesidades vitales de las personas e incumpliendo claramente la Carta Social Europea.